Wat bezielt mijn kind? Waarom huilt mijn kind zo veel? Het schreeuwt, stampt en schopt, het weigert te eten of te drinken, het ziet of hoort dingen die 'er niet zijn', het vertelt onbegrijpelijke dingen,… Wat is er toch aan de hand? Ouders kunnen zich wanhopig voelen. Uit onmacht worden ze soms boos op hun kind. En het kind voelt zich totaal onbegrepen. Het is niet in staat te vertellen wat er dwars zit. Mijn manier van werken heeft in veel gezinnen rust gebracht. Tijdens een sessie kan ik doordringen tot de onbewuste motieven die van invloed zijn op het gedrag van het kind. Het is voor ouders een verademing om hun kind, en vaak ook zichzelf, eindelijk beter te begrijpen. En het kind, hoe klein ook, voelt zich gehoord. Ieder kind heeft zijn eigen verhaal. Om u een beeld te geven van wat er in mijn praktijk kan gebeuren, leest u op deze pagina de verhalen van Vera, Michiel, Borretje en Mathilde. Soms is het probleem na één sessie verdwenen. Soms wordt een probleem hanteerbaar en leren de ouders er beter mee omgaan, omdat ze de behoeftes en angsten van hun kind beter kunnen begrijpen. Zo kunnen ze nieuwe problemen vóór zijn. Vraagt u zich af of een behandeling iets is voor u of uw kind? Neem dan vrijblijvend contact met mij op. Ik vertel u graag meer over mijn werkwijze. Uw kind hoeft niet mee naar de behandeling. Ik kan via de ouder werken, via een foto en/of op afstand met telefonisch consult. U leest er meer over op de pagina 'Huiswerk vooraf'.
P. I. T.  -  P r a k t i j k  v o o r  I n t e g r a l e  T h e r a p i e
Home Integrale therapie Biografie Tarieven Contact Hélène Wasser - Praktijk voor Integrale Therapie - 2015 Introductie
K i n d e r l u i s t e r a a r
Enkele voorbeelden uit de praktijk Hallo, baby in de buik Mathilde is nog niet geboren als haar ouders bij me komen. Ze willen graag een goed contact met de baby in de buik en ik fungeer als tolk. De eerste sessie is twee maanden voor haar geboorte. De ziel van Mathilde vertelt haar ouders over hun emotionele blokkades. Als zij die niet opruimen, zal hun dochter er later ook last van krijgen. Ook geeft haar ziel aan waar mogelijk overgeërfde lichamelijke zwakke plekken zitten en hoe de ouders die kunnen versterken. Moeder voelt zich na afloop enorm opgeruimd en tegelijkertijd intens verdrietig. "Alsof er een laagje afgepeld is waardoor ik dit verdriet eindelijk echt kon voelen en opruimen." De rest van de zwangerschap voelt ze een goed contact met haar kindje, al kan ze haar niet letterlijk verstaan. Een paar weken voor de bevalling volgt een tweede, heel vrolijke sessie. De ongeboren ziel heeft tips voor de bevalling en geeft haar ouders een affirmatie mee: "Ik ben bereid, ik ben klaar en ik wil vergeven". Ouders en ongeboren kind zijn nu vol vertrouwen dat de bevalling goed zal verlopen. Ze zijn er helemaal klaar voor. Het wordt een heel mooie thuisbevalling. Ook nu nog, zeven jaar later, hebben de ouders een heel goed contact met hun dochter. Moeder: "Ik heb sterk het gevoel dat we elkaar vanaf het eerste begin al goed kennen en volledig accepteren." Niet drinken Vera (2 jaar) wil niet drinken. Al anderhalf jaar weigerde ze het flesje. Haar ouders hadden van alles geprobeerd. Niets hielp. Haar oma vraagt of ik iets voor haar kan betekenen. Vanuit mijn praktijk geef ik Vera een behandeling op afstand. Dat kan, omdat het bewustzijn van alle mensen op een hoog niveau met elkaar is verbonden. In deze sessie blijkt dat er in Vera's hoofd een koppeling is ontstaan tussen 'gehaast moeten drinken' en 'mama gaat weg'. Vera snapt niet waarom haar ouders haast hebben en ze steeds weer weggaan (ze gaan gewoon naar hun werk) en is iedere keer bang dat ze nooit meer terug zullen komen. Door niet te drinken krijgt Vera aandacht, maar wordt niet goed begrepen. Terwijl ik met deze sessie bezig ben - dit hoorde ik achteraf - drinkt Vera tot grote verbazing van haar oma opeens in één keer haar hele flesje sap leeg! Ze voelt zich gehoord. Ik heb haar ouders aangeraden om steeds goed aan Vera uit te leggen wat er wanneer gaat gebeuren en waarom. Dat lijkt bij een baby of bij zo'n peuter nog niet belangrijk. Toch is dat de reden waarom Vera zich snel onveilig voelt. Wanneer haar iets onverwacht en haastig wordt 'opgedrongen' voelt ze zich overvallen. Enkele weken later laat oma weten dat Vera haar machtsstrijd direct los heeft gelaten en meteen ook besloten heeft om te gaan praten, zodat haar ontwikkeling verder kan gaan. Onrustig slapen Michiel (3 jaar) is iedere nacht erg onrustig. Hij lijkt klaarwakker maar reageert niet op zijn moeder, alsof hij in trance is. Zijn ogen lijken iets te volgen, hij spant zijn lijf aan, maakt geluiden (kreten), bonkt met zijn voeten, schaterlacht. Hij zegt wonderlijke dingen, alsof hij iemand anders is in een ander leven. Hij noemt zelfs de naam van het dorpje waar hij woont. Als zijn ouders de atlas erbij pakken blijkt er in Zuid-Amerika echt een dorp met die naam te bestaan. Over zijn nachtelijke belevenissen en het bijzondere woordgebruik houdt zijn moeder een dagboek bij. In de sessie richt ik me op een rustige, gezonde slaap, zodat Michiel dit leven kan leven zoals de bedoeling is. Hij moet accepteren dat hij nu kind is in dit leven. Binnen een week na de sessie schrijft de moeder: "Hij slaapt nu hele nachten door en dat is echt sinds maanden. Het is bijna onwennig dat we allemaal pas 's morgens wakker worden". Enkele maanden later slaapt hij nog steeds heel rustig. Michiel heeft het steeds minder over dat andere leven. "De luiken sluiten zich", zegt de moeder, "Ergens best jammer, maar voor Michiel geeft dit rust". Boos Kleine Bor (4 maanden) kijkt met felle blauwe ogen helder en wijs de wereld in. Maar hij is niet tevreden, soms lijkt hij één brok woede. Hij huilt veel, is heel beweeglijk maar speelt nauwelijks, wil niet in de box liggen en als zijn ouders hem wakker in bed leggen raakt hij overstuur. Bij een wandeling in de kinderwagen huilt hij de hele weg. Tijdens de sessie blijkt dat hij zich verveelt en veel meer wil dan hij kan en dat frustreert hem. Alsof hij een volwassen man is in een babylijf. Ik richt me op het wegnemen van die frustraties en op de acceptatie van zijn leventje nu als baby. Ook blijkt dat Borretje er moeite mee heeft dat zijn moeder vier uur per week naar de avondschool wil gaan. Daarom besluit moeder om hem eraan te laten wennen door eerst twee uur per week weg te gaan. En dat vertelt ze hem. Twee dagen na de sessie gaat Borretje voor het eerst op zijn rug liggend met speelgoed spelen. Woede heeft plaats gemaakt voor rust en concentratie. Zijn ouders denken meer met hun 'wijze kind' mee. Zo zorgen ze er bijvoorbeeld voor dat hij half kan zitten in de wandelwagen, al is hij daar nog wat klein voor. Een half jaar later vertelt zijn moeder: "Hij is erg veranderd sinds ik bij je ben geweest. Hij slaapt meer en is rustig en vrolijk. Hij kan nu wel een hele tijd geconcentreerd spelen, terwijl hij vroeger binnen vijf minuten overstuur raakte. Kortom, een levendig kind in een tevreden gezin!". Enkele namen zijn op verzoek van de ouders veranderd.
Integrale therapie Omhoog